Bugün hafif bulutlar yukarılara yükseldi Keyifsizim, bilmiyorum neden. Bakir şebnemle örtülürken aşk pınarları Gül yaprakları köy patikalarına düşer. Yüzer yanı başında, gezinir gülün ruhu Soluğunu sızdırır tatlı aşk güzelliği. Sanki rüzgâr acıkmış geçmeye akıntıyı Korkular hala, kamışlar boş kayıkları açığa çıkarır diye Sanki bir birine dolanmış bir ağın içindedir hava Her adım yırtar her hareket yarıp geçer Dingin akşam usul usul tozlu pusa iner Güvendeki kalbim gerçi yumuşacık sıkıntıda yalpalar

Yazan: Vietnamlı şair Xuân Diệu,
İngilizceye çeviri: Thomas D. Le, 16 şubat 2009
İnglizceden çeviri: h.h.

Usta yazar, şair, gazeteci, eleştirmen Tarık Dursun K bugün saat 16’a yaşamını yitirdi…

Ziba Kerbasi’nin kendi icrasıyla Azerbaycan Türkçesinde kendi şiiri:

Bu şiir Eylül 2009’da yazılmış… Tercümesini sonra vereceğim…

Savaş meydanlarında baştan başa yaralı serili
ve savaşan o serili gövdeler
sıcak buğay tarlası fıskiyeleri gibi fışkırır ve serpilir
kuru silik sesle akıntılara.
 
Kan hep göklere doğru yağar
ve orada yatan yaralar
deniz kabukları gibi ses verirler 
yaraların içindeki firarın aceleciliği
dalgaların kokusuyla…
 
Kan deniz kokar, ve tatlar deniz gibi ve şarap mahzeni.
denizin şarap mahzeni, sert şarabı, kırıp açar
yaralı adamın boğulup çırpındığı yerde
ve çiçeklendiği ve kendini nerede olduğunu bulduğu yerde.
 
Ben yaralıyım: bana bak!
daha çok cana ihtiyacım var!
sahip olduğum pek küçüktür
yaralarımdan kaybedeceğim kanı teslim etmem için
söyle bana kim yaralanmış?
 
Benim hayatım mutlu çocukluğu olan bir yaradır.
yaralanmamış adama yazıklar olsun
ve yaralıyı yaşamla duyumsamayana
ve asla yaşamda uyumayanı
ve haz dolu yaralıyı.
 
Bir adam hastanelere keyifle gidiyorsa
yarı açık yaralar bahçesine çevirir
kanla boyalı kapılarıyla
cerrahi odalarının önünü
açan zakkumlara…

(İngilizceden ç: h.h.)

Hayyam’ın bir dörtlüsünün çevirisini veriyorum:
Tebrizli merhum şair Habib Sahir’in  (Azerbaycan Türkçesi, 1893-1985) ve benim çevrimi (Anadolu Türkçesi). Farsçasınu Türkçe karaktelerle aktarıyorum:

Hayyam:
Héngamé séfidé dem xorusé seheri
dani ké çéra koned hemi nohégeri

Yani ké nomudend der ainéyé sobh
kez omr demi gozeşt-o to bixeberi

Habib Sahir:
Her subh ucalar xoruzların ince sesi
o ince sesin budur derin felsefesi

Sen anlamadan aynası içre seherin
day qalmadı, kéçdi ömrün nefesi

Haşim Hüsrevşahi:
Tan atarken horozların ötme sesi
bildin mi nedir bu seslerin mersiyesi?

Ömrün aynasında yansıdı ancak sen
bir an geçti ömürden, bilmedin neyin nesi

(Hayyam-Hafız-Mevlana çevirilerim yakında yayımlanacak-h.h.)