Şirazlı Hafız’dan bir gazel:
Kara zülfünden sitemim var ah sorma nasıl
ondan oldum avare ve evsiz ah sorma nasıl
Kimse vefadan ötürü din ve yürek terk etmez
ettiğimden öyle pişmanım ki ah sorma nasıl
Şirazlı Hafız’dan bir gazel:
Kara zülfünden sitemim var ah sorma nasıl
ondan oldum avare ve evsiz ah sorma nasıl
Kimse vefadan ötürü din ve yürek terk etmez
ettiğimden öyle pişmanım ki ah sorma nasıl
Ruhumun kemikleri acıyor ama ruhumu zenginleştiren ve derinleştiren
ve beni hazdan doyuran
o güzelliğin algısı
bana aittir
ne kadar acı çekmişsem
o güzelliğin algısı karşısında bir hiçti
artık kimse inlemiyordu
ağlama duyulmuyordu hiç
kimse küfretmiyordu
ve bütün dünyadan öpüşme sesi duyuluyordu
ben düşte değildim, düş bendeydi
ben düş görmüyordum, düş beni görüyordu
(Reza Beraheni, Yurdumun Sırları romanından, Ç: h.h.)


Bizden biri kendini astı. Banyoda. Buhar halesi içinde sallanıyordu. Ağzı açık kalmıştı.
Sanki “Kahretsin bu hayatı!” der gibi.
Kemerin izi boynunda duruyordu, simsiyah. İndirdik. Ağırlaşmıştı. Saçları ıslak ve karışıktı. Kravatsız.
Büyük deniz
Büyük deniz
Bana bir akıntı göndermiş
Irmakta bir çapa gibi sürüklüyor beni
Yeryüzü ve bu büyük fırtına
Sürüklüyor beni
Uzaklara götürüyor
Ve ruhumun derinliklerini hazla kımıldatıyor
-Uvavnuk
Ervah-ı Ezelden levh-i kalemden, levh-i kalemden
Bu benim bahtımı kara yazmışlar
bilirim güldürmez devr-i alemden
birgünümü yüz bin zara yazmışlar
İşin salahı nerde ah harap olan ben nerede
yolun farkına bak nerde o yol bu yol nerede
İçim sıkıldı havradan ikiyüzlü hırkadan canım
mugan diyarı nerde tortusuz şarap nerede
Okumaya devam et “içim sıkıldı havradan ikiyüzlü hırkadan canım”
gözlerinde senin bir panter pusuda
ceylan sürüsü gözlerinde
gözlerinde senin meyhane kalabalığı
gecenin bir yarısı yıldızlar çalgı çalar
gözlerinde senin akreplerim ateş çemberinde sarhoşlar!
gözlerinde senin ormanlar denize vurur
aynalar kırılır senin gözlerinde
sevdalı adamların başsız cesetleri dalgalanır
senin gözlerinde kahkahalı çocuklar günebakan sokaklarından geçer
alnındaki tanıdık yeşil yazıtlarıyla
senin gözlerinde o eskil taş ayaklanması var
senin gözlerinde analar doğar,
ve bütün sevdalı çingeneler şiire göçer
ve aşk o biricik yeşil tomurcuk
senin oylumunda sürgün verir
senin gözlerinde yarın olmayacak!
(h.h., 1995, Toronto)

zamanla öğrenirsin bir eli tutmakla
bir ruhu zincire vurmanın arasındaki ince farkı
aşk yaslanmak değil diye
ve yoldaşlık iç huzurudur…
Önceki dünyamı inkar ediyorum
Yeni dünyamı sevmiyorum
Nerede kaçış yolum
Gözlerin kaderim değilse?
