Nedense İhsan Yüce’nin bu şiirini bu güzel yazıda okuduktan sonra buraya aktarmak istedim… güzel insanları unutmamak güzeldir!

Ekmek şarap sen ve ben
bir de sabahın dördü
dışarda kar
odamız ılık
gözlerin ılık ılık damlarken boş kadehe
anlattın bana ağzı sarımsak kokan bir oğlanla yattığını
aşkı tattığını, karım dediğini ve aldattığını

Okumaya devam et “bir kere Aristo’nun hocası olmuştum!”

Şiddeti icra eden iktidarların var olduğu toplumlarda insanca düzenin varlığından söz etmek aldatmacadır

Azalya romanı üzerine yapılmış olan bir söyleşim:

İran’da neler oldu? Buna yakından tanıklık edebilmek için Azalya okunmalı. Azalya’da neyin üzerinde duruldu? Bunu öğrenmek için bu söyleşiye göz atmaya değer!

Azalya üzerine söyleşi

İran sinemasının unutulmaz yönetmeni, Yeni Dalga sinemanın öncüsü, Abbas Kiyarostemi bugün Paris’te tedavi görmekte olduğu hastanede hayatını kaybetti. Yaklaşık 3 aydan beri İran’da tedavi gören büyük usta 10 gün önce tedavisinin sürüdürülmesi için Paris’e gitmişti.

Okumaya devam et “Abbas Kiyarostemi yaşamını yitirdi”

Bir kez daha… dinlemek için sanatçının adını tıklayalım:

 Mohsen Namcu…

Nazım Hikmet Ran:

Şeyh Bedreddin Destanı

1

Sedirde al yeşil, dal dal bursa ipeklisi,
duvarda mavi bir bahçe gibi Kütahyalı çiniler,
gümüş ibriklerde şarap,
bakır leğenlerde kızarmış kuzular nar idi.
Öz kardeşi Musa’yı ok kirişiyle boğup
yani bir altın leğende kardeş kanıyla abdest alarak
Çelebi Sultan Mehmet tahta çıkmış hünkar idi.
Çelebi hünkar idi amma
Al Osman ülkesinde esen
bir kısırlık çığlığı, bir ölüm türküsü rüzgar idi.
Köylünün göz nuru zeamet
alın teri timar idi.
Kırık testiler susuz
su başlarında bıyık buran sipahiler var idi.
Yolcu yollarda topraksız insanın
ve insansız toprağın feryadını duyar idi.
Ve yolların sonu kale kapısında kılıç şakırdar
köpüklü atlar kişner iken
çarşıda her lonca kesmiş kendi pirinden ümidi
tarümar idi
Velhasıl hünkar idi, timar idi, rüzgar idi
ahüzar idi.

Okumaya devam et “bu destan unutulmamalı!”