Evin aydınlığısın bırakıp evi gitme sakın
Şeker gibi işretimizi koru fakat gitme sakın
Baş düşmanım işve eder işvesini dinleme sen
Can evimi hüzne gama sen bırakıp gitme sakın
Bizim ve öz düşmanını tanrı için şad eyleme
Dinleme düşman hilesin dostu üzüp gitme sakın
Hasteli kimse sanemim güzel konuşmaz arkadan
Dost kereminden neyin var, var ise ver gitme sakın
Saman gibi her soluğun her rüzgara salma sakın
Vesveseyi bir kerede yak fakat gitme sakın
Yıl: 2012
Şirazlı Sadi’den bir gazel
Öldüğüm nefeste seni arzularken ölürüm / sokağının toprağı olurum umuduyla can veririm
Kıyamet sabahı kaldırdığımda başımı topraktan / seninle konuşmaya kalkarım seni arar dururum
İki âlemin tanıkları tanık oldukları o cem’ide / senden yana bakarım tekçe senin kulun olurum
Yokluk yatağında uyursam da binlerce yıl ne gam / sonunda senin saçının rayihasıyla uyanırım
Ravza hadisini söylemem, koklamam cennet çiçeklerini / Huri cemalin aramam sana, sana koşarım
Rıdvan sakisinin elinden içmem cennet şarabını / bana şarap ne gerek yüzünün sarhoşu olurum
Sen var iken gitmek bin çölü aşmak kolay / hata yaparsam eğer Sadi sana doğru gelirim.
Osip Mandelstam’dan
Sözcüklere gerek yok
Sözcüklere gerek yok Hiçbir şey duyulmamalı Bir hayvanın karanlık zihni Ne kadar acı ve ince Hiçbir şey duyulmamalı Sözcükler kullanışsız Genç bir yunus hızla suya dalar Dünyanın külrengi derinliğiyle (İngilizceden çeviren: h.h.)
Nobel Ödüllü Yazar Günter Grass ve İsrail
Dünya Basınından:
Günter Grass, Ne Söylenmeli (ya da Söylenmesi Gereken) adlı şiirini yayımladıktan sonra İsrail resmi yetkililerince “kabul edilir kişi” olmadığı açıklandı ve Günter’in İsrail’e girişi yasaklandı. Alman Yeşiller Partisi, İsrail’in bu tutumunun Günter’in demokratik haklarına saldırı olarak değerlendirdi. Günter yazdıklarını savunarak ekledi: “Şayet İsrail sıradan bombalarla bile İran’ın nükleer enerji merkezlerine saldırırsa Üçüncü Dünya Savaşını tetikler.” Günter sözlerinin devamında Almanya’da İsrail’in nükleer güç olduğunu ifade etmenin yasak olduğunu açıkladıktan sonra İsrail’in dünya barışını tehdit ettiği konusundaki genel suskunluğa katılmak istemediğini sözlerine ekledi.
Yanlışlıkla kendimden kaçtım
Şakayık Za’feri’den İran Kadın Ozanlar Seçkisi için çevirdiğim bir şiir:
kendim gibi bir aşık
küçük memeleri ve soluk teniyle
gövde üzerinde sevdalıca dönmek
karanlık ve yalnızlıkla dolu
dörtnala
gitmek
babaya karşı ayaklanmış
bu hatalı yılların analığının anası olduğunu
bilen bir annenin anılarına karşı ayaklanmış
Suskumuzu öldürdüler
Şebnem Azer’ın İran Kadın Ozanlar Seçkisi için çevirdiğim bir şiiri:
suskumuzu öldürdüler
suskumuzu öldürdüler ağızla caddeye sürüklediğimiz gövdemizi soğuk silahımız olan elimizi sesimizi öldürdüler hayır! biz hiçbir şeyi saklamadık ne ceplerimizde ne yumruklarımızda sadece bu hıncın karanlığını aydınlatan bir ışık istiyorduk gözyaşlarımızı mendilinin köşesine teyelleyecek bir el adımızı anımsayacak bir kelam istiyorduk
sonsuz Tuba
Roya Tefti’den İran Kadın Ozanlar Seçkisi için Farsçadan çevirdiğim bir şiir:
bin dallı tubayım Tuba
biricik yol kalmış
ben senin sütünü kendimle paylaştım yalnızca
senin yuvarlak yapraklarını emerim ellerimin sumağı
ve gözlerim göğsünde
Tuba!
erimiş karların kadınısın
her iki göğsünü koy ağzıma
aşkı paylaşıyor musun? başsızım ve uykusuz
senin o yan yatışının hazzı var ya?
koynumu saksı yapayım senin için
en yüksek dalının bibere bulaşmamış olduğunu söyle
son güneşi senin için yerim sonuna değin
bitmeyen Tuba
ve o adsız dalı koy ağzıma
Günter Grass’in şiiri!
Günter Grass’in savaş aleyhtarı ve İsrail’in hukuk tanımaz saldırganlıklarını eleştiren Ne Söylenmeli adlı şiiri, savaş çığrıtkanlarını çok kızdırmışa benziyor! Bu şiir ilk kez Süddeutsche Zeitung’da yayımlandı. Amerika, İsrail ve yandaşlarına kalırsa bir tek kendileri konuşacaklar ve bütün insanlar onların zırvalarını kabullenip peşlerinden meeeleyerek sürüklencekler.
İğnenin ucu kadar aydın olmanın vicadnını taşıyan herkes SAVAŞA HAYIR demeli…
Germany’s most celebrated writer’s lyrical warning of a looming Israeli aggression against Iran triggers international row
Günter Grass’s poem What Must Be Said was first published in the Süddeutsche Zeitung. Photograph: Graeme Robertson
Luke Harding and Harriet Sherwood
The Guardian, Thu 5 Apr 2012 23.16 BST
During his long literary career, Günter Grass has been many things. Author, playwright, sculptor and, unquestionably, Germany’s most famous living writer. There is the 1999 Nobel prize and Grass’s broader postwar role as the country’s moral conscience – albeit a claim badly undermined in 2006 when it emerged that the teenage Grass had served in the Waffen SS. But at the ripe old age of 84, Grass has triggered a furious row with a poem criticising Israel.
Entitled What Must Be Said and published on Wednesday in the Süddeutsche Zeitung, the lyric warns of a looming Israeli aggression against Iran. It argues that Germany should no longer deliver nuclear submarines to Israel that might carry “all-destroying warheads”.
Grass also takes aim at Germany’s reluctance to offend Israel – reproaching himself for “my silence” on the subject, and acknowledging that he will inevitably face accusations of antisemitism.
He muses: “Why do I only speak out now/Aged and with my last drop of ink:/Israel’s nuclear power is endangering/Our already fragile world peace?” He supplies his own apocalyptic answer: it must be said because “tomorrow might be too late“. Okumaya devam et “Günter Grass’in şiiri!”
Hayyam’dan çeviridklerim!
Bu dörtlülerin ilki orjinal farsça, sonrasında benim çevirilerimdir. Affola!
Ber mefreşe xak xoftéqan mibinem der ziré zemin nehoftéqan mibinem
Çendanké bé sehrayé edem minégerem na amedeqano reftéqan mibinem
Toprak halıda çok uyuyanlar gördüm altında yerin ne saklananlar gördüm
Yokluk çölüne baktığımda ben heyhat hiç gelmemiş ile gitmiş olanlar gördüm
Farsçanın çağıldayan sesi
Doğuyu sarı çöl kumundan, şal ile şerbetten ibaret sananlar için anlattığı hikâyeler kabul edilemez, dili irkiltici!
Suat Duman:
Yazın okunacak kitap önerilerinde mevsimsel döngünün göz önünde bulundurulduğu apaçık. Dünyayla organik bir bağımızın olmadığını öne süremeyiz ne de olsa. Güneşi kat eden bu rota bizi yaza, kışa mecbur bırakıyor. Şunu soracağım: Yazar, eserini kaleme aldığında okurunu uyarır mı, yaz mevsiminde okunması, kumsalda şezlong, odalarda klimanın hazır tutulması diye. Hiç sanmıyorum. Hedeflenen daha ziyade, kendi eşiğine çekilmiş zihne, adamakıllı gevşemiş bedene fazlaca yük getirmeyecek önerilerle, okurun, rehavet mevsiminde de okuma eyleminden uzak kalmamasını sağlamak muhtemelen… Sadık Çubek ve Sabır Taşı için ilk uyarıyı yapalım o halde. Birçok nedenle, rehavet altında okunacak bir roman değil. Yazlık listelere bağlı bir okuma mevsimi geçirenlerdenseniz, kadim komşunun bu evrensel kalemiyle tanışmayı korkarım bir başka bahara erteleyeceksiniz. Zira dikkat, elimizdeki hiç de mevsim normallerinde seyretmeyen bir roman!
Sadık Çubek, İranlı. Farsça edebiyatın yirminci yüzyıldaki gür sesi. Yaratıcı bir edebiyat ve kuvvetli bir toplumsal muhalefet geleneğinin içinden geliyor. Doğuyu sarı çöl kumundan, şal ile şerbetten ibaret sananlar için anlattığı hikâyeler kabul edilemez, dili irkiltici!
sardunyalar.com 