komşu kıza anlattığımda o bana hep beyaz yaseminler açacak diyor komşu kız da sevdalıdır Okumaya devam et "üzüleceksin anne… -2-"
Kategori: Hepsi
üzüleceksin anne!
İsrail devleti tarafından öldürülen savunmasız, masum Filistinli çocuklarını yeniden bağrıma basıyorum…
Bir gün insanlık bu derin aymazlıktan uyanacak ve savaşlarla insan öldürmenin kara lekelerini insanlık tarihinden utançla silecektir…
Baba beni de kandırdılar!
kıyamadığın bahçemizin bulutları barut kokuyor şimdi
ağaçlarda yeşil güneş değil beyaz fosfor bombaları
Anne üzüleceksin ama okuduğun ninnilerin siliniyor kulaklarımdan
Okumaya devam et "üzüleceksin anne!"
ve aşktandır tüm yaralarım benim
Erendiz Atasu’nun Yaralarım Aşktandır’ın üzerine kaleme aldığı eleştiri makalesini bu bağlantıda bulabilirsiniz
Furuğ Ferruhzad: ve aşktandır tüm yaralarım benim/ aşktan, aşktan, aşktan | cafrande.org.
bekliyorum:)
Sizin şiir, öykü, deneme ve eleştiri makalelerinizi buraya bekliyorum…
bu çıkmazda
görsel şiir çevirisi
İranlı Mehrdad Fellahi’nin iki görsel şiirinin Farsçadan yaptığım çevirileri:

kar tozarken…
Habib’in vasiyeti
Habib Abimin arkadaşı Murteza’nın bize geldiği gündü. Habib, Murteza’ya, bana anlatmasını söylemişti: “Dönmezsem, benim odamda, dolabımın üst rafında bir kutu var. İçinde bir mektup; çok şey yazılı… Alın yırtın. Kutu boş kalsın.” ‘Vasiyetim,’ demek istemiş belki de; ama neden boş kalacakmış ki… Bana neden boş bir kutu bırakmak istemişti? Vasiyetinden yoksunlaştırılmış bir kutu! Kutuda başka neler var diye merak etmiştim. Murteza gidince Habib’in odasına girdim. Daha önceleri, Habib yokken annem: ‘Odanın tozunu al!’ derdi. Sanki, Habib akşam gelecekmiş gibi… Ya ben… Ben de öyle. Murteza gidince Habib Abimin odasına girdim. Dolabını açtım. Kalmış elbise kokusu, ter kokusu çarptı yüzüme. Üsteki rafa yetişemedim. Bir sandalye çekip üzerine çıktım. Karton bir kutu arıyordum; ama yoktu. Defter kâğıtlarının yanında dikdörtgen, mavi desenli, teneke bir kutu vardı. Annenin, eskiden dikiş malzemelerini koyduğu kutu gibi. Aldım. Dolabın hemen yanına, halının üzerinde yere çöktüm. Yüreğim ağzımda çarpıyordu. Kapağını, zorlanarak açabildim; Okumaya devam et “Habib’in vasiyeti”
badanalanmış tarih
Bugün, “müzeye” dönüştürülmüş olan Ulucanlar Cezaevine gittim. Boyanmış, badanalanmış bir villa görünümünde. Tertemiz duvarlarıyla “hücreler”, “koğuşlar”! Tertemiz kap kacak, pırıl pırıl tuvaletler!! Müzeler, tarihin derinliklerindeki gerçekleri günümüze taşıyan tanıklardır. Tarihi badanalayan ve silmeye çalışan bir mekan müze olamaz. Cezaevleri olursa hiç olamaz. Ulucanlar olursa asla olamaz.




