The US and Britain must make it clear that human rights abuses by Syrian rebels will endanger the support of the west
http://www.theguardian.com/commentisfree/2012/aug/10/human-rights-abuses-syrias-regime-condemned
Kirli ellerinizin, kirli ruhlarınızın ortaya koyduğu kirli oyunlarınız ve kirli savaşlarınız sonucunda yüz binlerce masum insanın kanı dökülüyor… Irak’ta 1 milyon insan öldürdünüz doymadınız, Afganistan’da yüzbinleri öldürdünüz doymadınız, Libya’da, Tunus’ta, Mısır’da, Somali’de, Bosna’da, Gazze’de, El Halil’de, kısacası bütün Müslüman Topraklarda milyonları katlettiniz doymadınız… Şimdi Suriye’de kompololarınız, provakasyonlarınız, kirli oyunlarınız masum canları alıyor! Daha ne kadar kan dökmeniz gerek gözünüz doysun diye? Kaç milyon daha katletmeniz gerek kirli ruhunuz dinsin diye?
Biliyoruz… sizin dünya halklarının zenginliklerine çöreklenmek için işeleyeceğiniz cinayet ve dökeceğiniz kan siz var oldukça devam edecek… her akşam bardaklarınızdan Müslüman ve Masum insan kanı içiyorsunuz ve tabaklarnızda masum insan eti var!!
Ama unutmayın her karanlığın sonu aydınlıktır… bir gün kandırdığınız insanlar size karşı ayaklanacaklar ve hesap soracaklar… Kıyamet burada kopacak, mahşer kübra olacak ve divan kurulacak! Hiç şüpheniz olmasın, döktüğünüz bu kanların hesabı sorulacak… döktüğünüz bu kanlar okyanusa dönüşüp dalgalanacak… öyle dalgalar ki Nuh’un fırtınası onun yanında oyuncak! Nil yarılacak ve bu kez dünya emekçilerinin ve mazlum düşürülen Müslüman halkların kanını emen günümüz Firaunlarını boğacak!
Bugün-yarın provakasyonlarınız işleyecek, Suriye’ye saldıracaksınız, yüzbinleri katledeceksiniz, bir müslüman ülkeyi daha işgal edeceksiniz, arkasından vahşi sırtlanlar gibi saldırıp Türkiye’yi parçalayacaksınız, İran’ı parça parça edeceksiniz… olabilir!!!! Ama unutmayın ve şüphe etmeyin, bu halklar binlerce senedir çokça yıkılmış ve kalkmıştır… yine kalkacak! Ve kıyamet işte o zaman kopacak!
Gecem karanliktir, yolum ince ve uzak
Sen yoksun evim sessiz ve sagir
Senin gururun ayirdi bizi
Askin olumunun vebali gururunun boynuna
Canim sikiliyor, daraliyorum, daraliyorum
Gozlerim islak, dudaklarim kapali, tenim soguk
Bilmiyorum, bilmiyorum sevgilim
Hangi el ayirdi bizi
Unutma, birgun er veya gec
Islak gozlerle tekrar yanima gelirsin
O gun ister yakin olsun ister uzak
Pismanligin sana faydasi yok
شـبم تاریک ، رهم باریک و دوره
تو نیستی خونه ی ما سوت و کوره
غرور تو ما رو از هم جدا کرد
گناه مردن عشق از غروره
دلم تنگه دلم تنگه دلم تنگ
چشام گریون، لبم بسته، تنم سرد
نمی دونم، نمی دونم، عزیزم
کدوم دستی ما رو از هم جدا کرد
یادت باشه، یه روزی دور یا نزدیک
با چشم تر میای پیشم دوباره
ولی اون روز چه دور باشه، چه نزدیک
پشیمونی برات سودی نداره
پشیمونی برات سودی نداره…
Annem-Babam-Kardeşim
Dedim ki, “Koyunlar vardı. Çok mutluydular. Gönülleri, içleri öyle rahat öyle rahattı ki! Cennetin esrik, misk kokusu sarhoş etmişti onları adeta. Yavru serçeler bile onlara imreniyordu. Bir gün koyunlaştırıldıklarını fark eden koyunların birlikte, “Aaaah… baş eğmelerimiz bizi salhane yolcusu yaptı!” dediklerini duydular. Ve onlar koyun sürüsü içinde na-koyunlardı artık çobanlarının ve kasaplarının gözlerinin içine dik dik bakabilen…”
Dedin ki “Ne oldu sonra dedin?”
İşte bu kadar!
ترجمه شعری از مراد خان مونگان
!بِمون
گفتم بکِش اسلحه تو پدر
بزن چشممو از جایی که می گِرید
پدر، صورت من مثل پیاده رو بارون خورده میمونه
از روی من بگذر، سرنوشتم سکوت دوئِللو
گفتم بکِش اسلحه تو پدر
ببخش
Kal!
Çek silahını dedim baba
vur gözlerimi aglayan yerlerinden.
Yüzüm ıslak bir kaldırım gibi baba
bas üzerimden geç, kaderim duello sesizliği
çek silahını dedim baba
affet.
Yazın bu sıcağında o soğuk ve karanlık günleri unutmamak için!
Daha 17 yaşındayken, faşist Alman işgaline karşı savaşmak için Haziran 1941’de kadın partizan kollarına katılan Zoya’nın yaşamının son günlerine ait dokümanı İngilizceden çevirisini vererek bir borcu eda etmek istiyorum. Ancak biliyorum sermayenin çıkardığı savaşlarda ölen milyonlarca insanın yanısıra kahramanlıklarıyla faşizmin bel kemiğini kırıp mahveden insanları da anmak bir insanlık borcudur. İkinci dünya savaşında, İspanya’dan Fransa’ya, Yunanistan’dan Çin’e, İtalya’dan Sovyetler’e kadar uzanan geniş topraklarda can veren bu kahramanların fedakarlıkları olmasaydı Alman Faşizminin daha nice yıllar, nice cinayetler işleyecekti. Zoya’nın öyküsü bir örnektir, halkın direnişine ve faşizmin barbarlığına ve tarihin halk zaferleriyle dolu olduğuna… O bir tanıktı ve sonsuza kadar tanık kalacak. İşte Zoya.
Zoya Kosmodemyanskaya
13 Eylül, 1923 – 29 Kasım, 1941
“Zoya, Almanların işgalindeki Rus köyü, Petrişevo’da bir ahırı ve birkaç evi ateşe verdi. Ancak, işbirlikçi bir Rus onu fark ederek patronlarına ispiyonladı. Patronlar işbirlikçiyi bir şişe votkayla mükâfatlandırdılar. Ardından Almanlar Zoya’yı başka bir evi ateşe vermek üzereyken yakaladılar. Onu, kumanda merkezi olarak kullandıkları askeri barakaya götürdüler. Ev sahibi mutfağa gitmek istediğini söyledi. Komutan bizzat kendisi Zoya’yı sorguladı, Rusça konuşarak.
“Kimsin?” diye sordu Albay.
