El-Halil sokakları… Filistin… Mart 2014
Filistin topraklarında işgalcı-yayılmacı faşist İsrail askerleri iki okul çocuğunu kendi anavatanlarında yakalamış götürüyorlar. Muahbir israrla soruyor neden bu çocukları yakaladınız? Bunlar daha 11 yaşlarında, nereye götürüyrosunuz onları? ve cevap yok… Lanet olsun sizin dünyanıza! Lanet olsun sizin varlığınıza! Lanet olsun dünyamızı kirlettiğiniz güne! Şimdiden tüm insanlık düşmanalrının yeryüzünden silineceği güne kadar!
Trafoya girerek elektrik kesintisine yol açan ve seçimleri sabote ederek kargaşa yaratan ve bazılarını zan altında bırakan terörist kedi 1 ilde yakalandı. Diğer 36 ildeki kediler aranmakta!!!
İran’da son 35 senede neler olup bitti?
Komşunun acı deneyimden ve başına gelenlerden tarihi bir ders almak!
Özgürlük, eşitlik ve insanca yaşam için yıllarca süren kendiliğinden gelişen kitlesel halk hareketi ve birkaç siyasi örgütün örgütsel mücadeleleri sonrasında 1979 yılında nihayet Şah’ın İran’dan kaçışıyla birlikte İran halkı zaferini ilan etti. Genç subayların kışlalardan dağıttıkları silahlarla hapishaneleri basan on binlerce insan, bütün siyasi tutukluları serbest bıraktı. Fabrikalardan Şah yanlısı patronlar kovuldu, toprak ağaları ya halk tarafından idam edildi ya da köylerden kovuldular. Her yanda kızıl bayraklar ve İran bayrakları dalgalandı. Her yanda özgürlük şarkıları ve devrim marşları söylenir oldu. Sevinç gözyaşları sel oldu. Kardeşlik duygusu dalgalandı, her yan bahar koktu. Devrim sonrası gelen 1 Mayıs en görkemli şekliyle kutlandı. On binlerce insanın kanıyla yeşeren o görkemli bahar yaşandı.
Okumaya devam et “Kendi Katillerini kutsayıp alkışlayan Halk!..”
Yaşadığı evin avlusu:
Yaşadığı evde bahçeye çıkan merdivenler:
Selman Savoci’den bir gazel çevirisi:
bahar çağı bırakma elden ey saki/ su kıyısın kadeh kenarın yar dudağın ey saki
ilkbahar geldi, yeşillik, çiçekler ve değerli ömrümüzü/ bırakır da geçeriz, gafletle geçirme sen ey saki
çiçekler mevsimi tövbe doğru değil ey dostlar/ tövbe ne demek getir badeyi sen ey saki
sayılı günlerdense söz say günleri sen/ benim gibisini kim sayar söyle bana ey saki
şahit, bahçe, gül, mül hepsi güzeldir lakin/ hoş sevgili bu dörtten daha hoştur ey saki
çimenlikten cennet rayihası gelmededir ey arif/ çimenden sevgilinin nakşı yükselir ey saki
senin içilecek kadehin dolu oldukça hep lal şarapla/ kadehin öldürür humarlıkla beni ey saki
nevasızım bir gazel söyle bana ey Selman/ humarım testiden yeni kadeh getir ey saki
(h.h.)
Dedim! Ve koyunluklaştırıldıklarını anlayan koyunlar hep birlikte dediler ki: “Aaaah! Boyun eğmelerimizdi bizi salhaneye götürdü!” Ve onlar koyun sürüsü içinde “koyun” olmayan koyunlardı ki çobanların ve kasapların gözlerine gözlerini dikebildiler… ve sen diyorsun, “Peki ya sonra ne oldu?”… İşte!
(Polisin attığı gaz fişeğiyle başından vurulan 14 yaşındaki Berkin Elvan 269 gün sonra bugün hayata veda etti…)
ne kadar güzelsin çocuk
ülkemin geleceği gibisin
ne kadar kanlar içinde…
kara kaşlarına sevdalanacaktı komşu kız
omuzlarına başını yaslayacaktı
şarkılarını dinleyecekti
İranlı şair Huşeng Ebtehac’ın (H. Elif Saye) bir şiirini çevirdim. Bir rivayete göre Huşeng bu şiirini, 1953 CİA darbesiyle yeniden işbaşına gelen Şah’ın, daha o yıllar Devrimci ideolojiden ayrılmamış Tudeh Partisi’nin subaylarını gruplar halinde idam edişine söylemiştir. Bir rivayete göre ise, 1919 yılında dövülerek öldürülen ve cansız vücudu nehre atılan Rosa Luxemburg ve aynı olayda başından kurşunlanarak öldürülen Liebknecht için söylemiştir. Bu şiir yıllarca İranlı devrimcilerin dillerinden düşmedi: “Haber kutah bud, edameşan kerdend!” (h.h.)
haber kısaydı
“idam edildiler!”
kızcağızın yükseldi haykırışı
titredi dudakları
yorgun iki gözü doldu gözyaşıyla
ağladı
ve ben acı dolu çabayla gizledim gözyaşlarımı
kızcağız ağlarken soruyor bana:
“neden idam ettiler?”
“mahpus ses!”, “Kımıltısız aydınlar” ve “bu düşümüş yığınlar bu küçük caniler!”
işte o dem
güneş soğudu
ve bereket topraklardan kalktı
ve çöllerde kurudu yeşillikler
ve balıklar denizlerde kurudu
ve ondan sonra toprak
kabul etmez oldu
ölülerini
gece, tüm soluk pencerelerde
kuşkulu bir sanı gibi
sürekli sıkışmışlıkta ve taşkınlıktaydı
ve yollar
sonlarını karanlığa bıraktılar
artık kimse aşkı düşünmedi
kimse yengiyi düşünmedi
ve kimse
hiçbir şeyi düşünmedi artık
