Ahmed Rıza Ahmedi’den 3 şiir…

1-

bir zamanlar
bir parça ekmekle doyardım
bir gülümsemeyle
eve dönerdim
yolcu dolu otobüsleri
severdim
beklemezdim
güneşte
birisi bana koltuğunu versin
bir kızıl gül beklerdim!

2-

çok ağlamışım
hava bulutluyken
evden şemsiyesiz çıkmaya
niyetliyim
ama şimdi muradım o ki
bu pencereden bir kez
dünyayı korkusuz kiraz çiçeklerine bulaşmış
göreyim  pervasız!

3-

gerçektir
seni seviyorum
bu yağmurda
caddenin sonunda
oturmuş olmanı
isterdim
ben geçeyim
selam vereyim sana
yağmurda
senin gülümsemeni isterdim.
bildiğim tüm sözcükleri
denize dökmek
istiyorum
yeniden doğmayı
dünyayı yeniden görmeyi
çamların rengini bilmemeyi
adımı unutmayı
aynaya yeniden bakmayı
gömleğimin olduğunu bilmemeyi
dünün sözcüklerini
bugün söylememeyi
evi senin için hazırlamayı
senin için küçücük bir bavul satın almayı
sen bana yolculuğun anlamını sorasın
yeni sözcükler yakalayayım denizden
yıkayayım sözcükleri
dirilinceye kadar
ölmek istiyorum.

(Ç: h.h.)

Ahmed Rıza Ahmedi (1940- Kirman, İran)
Ahmed Rıza Ahmedi (1940- Kirman, İran)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s