ey insan

ey insan

ey insan
ey dili kesilen dilini çiğneyen insan
kazı kendi mezarını
gözlerini kimin oyduğunu göremeyeceksin
dilini kimin kestiğini
 ne güzel ölüyorsun

felaketinden habersiz ne güzel
ne güzel toplu mutlu mezarlar
 ben senin de kafirinim bilesin
uyanmak bir efsaneye dönmüştür
idamları izleyen izdihamı ne güzel
 ey habersiz acıları içinde mutlu insan!
kimin kıstırdığını da bilmeyeceksin
ey elleri kanlı
ellerin kanlı öl ve mutlu
ey masum cani!