Behçet Aysan’dan çevirdiğim bir şiir: kanlı zambak

زنبق خونین
شعری از بهجت آیسان
ترجمه: هاشم خسروشاهی

او را زدند، با چشم خود دیدم
سوار بر زنبقی سفید می رفت
می رفت
بایست زنبق ، تو نیز خون آلود شدی
از قطره اشکی
زاده بود مادرش او را
با مشتی اندوه
با چه دشواری ها
با چه دوری ها
و سفید می شد
گیسوانش
هنوز هیجده ساله بود
دلداده ای داشت
از همان محله
از محله ایوب
نبوسیده بود او را هنوز
در کنفکسیونی کار می کرد.
زدند او را
با چشم خود دیدم
کبوتری بال زد
در ایوب، در آن خانه
با پرده ی چیتی
شمعدانی ها در گلدان خشکیدند
ناگهان
شیشه قاب عکسی
ترک برداشت
قاب سیمی
از روی رادیو
افتاد
کتابها پراکنده شدند
پراکنده شدند شعرها
“و “حقوق رم
کبوتر نتوانست
بنشیند
او را زدند، با چشم خود دیدم
سوار بر زنبقی سفید می رفت
بایست زنبق، تو نیز خون آلود شدی

Kanlı Zambak
Behçet Aysan

onu vurdular, gözümle gördüm onu
ak bir zambağa binmiş gidiyordu
gidiyordu

zambak dur, sana da bulaştı kan.

bir damla gözyaşından
doğurmuştu anası onu

bir avuç sevinçle
büyüttü

bir avuç hüzünle
nice zorluklar

nice ayrılıklar
ve saçlarına beyazlar
düşürerek.

onsekizindeydi
bir sevgilisi vardı

aynı mahalleden
eyüpten

henüz öpememişti bile

konfeksiyonda
çalışırdı.

onu vurdular
gözümle gördüm onu

bir güvercin havalandı.
eyüpte, o basma
perdeli evde

kurudu saksıdaki sardunya

birdenbire
çatladı
bir fotoğrafın camı

tel çerçeveli
düştü
radyonun üzerinden

yere.

dağıldı kitapları
dağıldı şiirler
ve roma hukuku

güvercin
konamadı.
onu vurdular, gözlerimle gördüm onu
ak bir zambağa binmiş
gidiyordu

zambak dur, sana da bulaştı kan.

Bahçemdeki zambaklar
Bahçemdeki zambaklar