Kobani’ye şarkı-2

yaşamım zindandır
gözlerim gözyaşı dolu
ahlarım ve inlemelerim derdime derman
Aaah aman neden hayatım böyledir
karaya büründüm çünkü uzağım Leylamdan

ben kimsesiz ve yapayalnızım bu dünyada
unutma beni Leylam, beni çıldırtma!
Aaah aman neden hayatım böyledir
karaya büründüm çünkü uzağım Leylamdan

beni anacak kimsem yok,
bir gece gelip beni sevindire
zincir mateminden kurtara
Aaah aman neden hayatım böyledir
karaya büründüm çünkü uzağım Leylamdan

Aaah savunmasız Kobani!

Şiir: Yağma Golrui
Farsçadan Ç.: h.h.

Yağma Golrui’nin bu sayfadaki şiirini, onun en son İran vatandaşı Araplar hakkında çok sert, nasiyonalist ve ırkçı bir dille yazmış olduğu ve Araplara “çekin gidin bu ülkeden” diyecek kadar düşmesi nedeniyle karaya boyarak siliyorum! Şair önce insan olmalı… bütün insanlar gibi… ırkı, dili, dini ve cinsiyeti olmadan! Bu sayfalarda şövenizme yer yok!

kadınların
klaşnikof almış ellerine uyuyorlar
ve çocukların
boş kovanlardan düdük yapmışlar
bir anlığına unutsunlar diye
babaları bir daha eve dönmeyecek diye…
Kobani! Ah savunmasız Kobani!