dédim, dédi!

Bu şéri yiğirmi il bundan önce yazmışam. indi bir néçe illeten ötürü tazadan burada tikrarlamaq istedim:

SÖYLEŞİ

I – Dédim

nefes nefese qalmışam
min il kéçse de aradan
gelib sene çatmışam
pozqun çox yuxulardan oyanmışam
xermen yéri saçlardan sovrulmuşam
ürkek néce gözden damcılamışam
seni görmeye çox
ölümlü gediklerden aşmışamqaflantı

nefes nefese qalmışam
tut ellerimi
sensiz gécelerim ayazdır
ağır hörküçlü şepelere
ayın sazaqlı gümüş üzüne buraxma!
sene gelmişem
iki küreğimin arasında
cehennem derinliğinde yaramla gelmişem
daldasında xençer gizlendnlerden
dost dost
diye diye
sene gelmişem
dincelmeye

Okumaya devam et “dédim, dédi!”